Na enkele dagen in Buenos Aires beginnen we al aardig onze draai te vinden.
Met al dat fietsen in gedachten waren we bijna vergeten dat er zoiets bestaat als Tango! De eerste avond al stapten we lukraak de dichtstbijzijnde tangoschool binnen en hadden meteen prijs!
Blijkbaar was er na de les niet alleen het verjaardagsfeestje van de maestra van dienst, ze had ook haar hele vriendenkring uitgenodigd, een bekend koppel om een demonstratie te geven én een tango-orkestje waarvan de contrabassist nog bij Osvaldo Pugliese had gespeeld. De zaal liep bomvol en er werd tot een gat in de nacht gedanst. Konden we beter starten? De vermoeidheid van de vorige dag maakte wel dat we niet tot het sluitingsuur bleven. Het blijft toch vreemd om in je trekkerskleren tussen al dat uitgedoste volk te zitten.
Ook ons appartementje is groot genoeg om een beetje te dansen, dus verdwijnt elke ochtend de tafel in de hoek en kunnen we onze 'moves' oefenen. Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat mijn danspasjes na vier maanden onderbreking ver te zoeken waren. Gelukkig zitten we op de juiste plaats om daar verandering in te brengen.
Op weg naar de volgende les kruisten we de Autopista die door BA loopt. Stel je voor dat de ring rond A'pen er een keer dwars doorheen zou lopen en je bent halfweg. Verschrikkelijk lawaai en een massa auto's. Gelukkig vonden we ondertussen ook al enkele mooie plekjes en parkjes waar 't fijn relaxen is. Ook de havenbuurt is een pareltje, de aangrenzende parken zijn ongezien en bieden een welkome verademing van al die stadsdrukte. Misschien dat we morgen er een keertje door fietsen, we zullen zien! Maar eerst, vamos bailar!
 |
| Carpe Diem in Buenos Aires |
|
